Kerst is reeds voorbij en het nieuwe jaar is alweer ingeluid. De buikjes zijn de laatste dagen goed rond gegeten en we zijn op zoek gegaan naar de kristallen glazen die we gemiddeld toch zeker één keer per jaar mogen gebruiken, tijdens de jaarwisseling ! Mijn pak is naar de stomerij gegaan en is denk ik gekrompen tijdens het reinigen, want ik weet zeker dat ik de knoopjes voor de Kerst nog wel dicht kreeg. De mevrouw van de stomerij weet me te verzekeren dat mijn pak en bijbehorende blouse echt niet zijn gekrompen en dat ze ieder jaar rond deze periode dezelfde klachten krijgt. Brommend geef ik haar maar gelijk omdat ik mijn gelijk daar toch nooit zal krijgen. Volgend jaar maar eens een andere stomerij proberen, eentje die niet insinueert dat ik tijdens de feestdagen te veel heb gegeten en dat daar de reden van het niet meer passen van mijn blouse maar eens gezocht zou moeten worden.

In Februari worden de spullen weer gepakt. Een weekje naar de sneeuw, niet dat ik de sneeuw zo leuk vind, maar ik heb gehoord dat de aprés-ski iets is dat je meegemaakt moet hebben in je leven. ik ben niet de beroerdste en laat me graag verrassen. Alcoholhoudende drankjes nuttigen bevalt hier in Nederland prima, dus waarom niet ergens in Frankrijk ? In het verleden heb ik me wel eens eerder tegoed gedaan aan de Kronenbourg, dus ik neem aan dat dat dit jaar nog steeds erg goed zal smaken.

Complicatie nummer 1 doet zich meteen voor, in Frankrijk spreekt men Frans, alleen maar Frans en dat is nu niet bepaald mijn sterkste punt. Hoewel in Frankrijk het Engels in zekere mate steeds meer wordt gesproken is het relatief gezien nog steeds een taal die men liever niet te veel spreekt. Na enkele keren in Frankrijk te zijn geweest weet ik ook dat het weinig zin heeft mijn Engels stug vol te blijven houden. De keuze is gemaakt, ik ga in Januari eerst een week op taalcursus om mijn zeer roestige Frans op te vijzelen.

Zoals eerder gezegd is sneeuw niet mijn favoriete goedje en heb ik besloten de cursus Frans te gaan volgen in een aangenamer oord, namelijk aan de Côte d’Azur. In de winter is de temperatuur nog redelijk rond de 15 tot 20 graden en schijnt het zonnetje nog regelmatig. Op de één of andere manier doet dit mijn humeur altijd erg goed en is de motivatie om te gaan leren helemaal top. Ik ga naar het dorp Antibes, een heerlijk dorp met een geweldige historie, de ideale plaats om mijn Frans weer naar een hoger plan te tillen. Bij Stulango, Moving Cultures zijn we er ook erg trots op dat we deze bestemming kunnen aanbieden aan onze taalreizigers. Dit zal mijn tweede bezoek worden aan dit stranddorp nabij St. Tropez en Monaco. Ook dit maal verwacht ik de rustige sfeer terug te vinden waar ik enkele jaren geleden kennis mee heb mogen maken.

Tot de volgende StuBlog, ik wens ieder een cultureel, leerzaam en boven alles een fantastisch 2011.

Stulango, Moving Cultures – Marvin van Dongen

Het zijn de donkere dagen voor Kerst. Overal sneeuw en ijs en men spreekt zelfs alweer over een nieuwe Elfstedentocht. Prachtig voor de winter liefhebbers onder ons, maar voor de zon en zomer fanaten onder ons is het afzien. Zwaar afzien ! Nadat ik mezelf Iedere ochtend een weg heb gebaand door de sneeuw en de spekgladde tegels heb overwonnen sta ik weer met een dikke jas, handschoenen, shawl om mijn nek en muts op mijn hoofd mijn auto van ijs te ontdoen wetende dat het over 2 uur weer opnieuw is aangevroren. Nadat ik uiteindelijk in de auto stap en mijn auto na 3 keer proberen eindelijk gestart krijg voel ik als eerste de ijskoude blazers in mijn gezicht. Op dat moment komt iedere keer weer dezelfde gedachte in me naar boven, waarom woon ik eigenlijk nog in Nederland ? Waarom al die moeite doen iedere ochtend terwijl er genoeg plaatsen zijn op deze aardbol waar je dag in en dag uit kunt opstaan, je korte broek kunt aantrekken en op zoek kunt gaan naar je teenslippers voordat je je laptop aanzet om aan het werk te gaan ?

Het is half negen, mijn zoon is naar de oppas gebracht en ik start de computer op. Zoals iedere morgen neem ik alle mails door die de gehele nacht vanuit de hele wereld zijn binnengestroomd. De eerste mail die ik zie is een zonnige Kerstgroet uit Australië, schaars geklede Australische dames op een idyllisch strand met een kerstmuts op, er zijn denk ik vervelendere plaatsen om je Kerst door te brengen.

Ik zet de verwarming ondertussen toch nog even een graadje hoger op 20 graden, want op de één of andere manier lijkt het hier binnen vandaag koud te blijven. Ik scroll verder tussen mijn mailtjes en zie een berichtje van een van de personen die een Spaanse taalreis heeft geboekt via Stulango, Moving Cultures. Van binnen lijk ik ietsjes op te warmen, want positieve feedback van je klanten doet je natuurlijk altijd goed.

“Ecuador is een fantastisch land met erg vriendelijke mensen, een enorm relaxte sfeer en Montañita is echt een plaats als geen ander. Zo veel speciale mensen hier dat ik al werkelijk waar 2 weken mijn ogen uitkijk. De surflessen gaan ook erg goed en ik leer alles eigenlijk veel sneller als dat ik het zelf vooraf voor ogen had, mijn Spaans gaat ook redelijk vooruit, maar doordeweeks in de kroegen spreek ik zelf te veel Engels met lotgenoten, de komende 3 weken ga ik me volledig op het Spaans richten “.

Na dit mailtje voel ik me eigenlijk al best ver opgewarmd. De wetenschap dat mijn klanten zich tevreden voelen op hun bestemming maakt veel goed. Ik besluit eens een kop warme chocomel te gaan maken, iets wat echt bij dit winterse weer in Nederland hoort, daarnaast is het ook nog gewoon lekker. Ik scroll weer verder in mijn mailbox en zie een “feestdagen” groet van een bevriende agent uit Rusland. Een foto van de medewerkers van zijn kantoor, allemaal met dikke bontjassen aan en bont mutsen op. Samen staan ze in de sneeuw met flessen wijn en wodka, want, helpt hij mij herinneren, “vergeet niet dat alcohol je geest in ieder geval warm houdt“.

De dag kom ik goed door door netjes alle contacten met de scholen te onderhouden en via Skype (Skype adres: Stulango) gesprekjes te voeren met potentiële nieuwe klanten. Ik lijk niet de enige te zijn die moeite heeft met het koude weer, veel mensen denken er namelijk over om naar warmere oorden te vertrekken om de kou hier te ontvluchten en om toch op een leuke en leerzame wijze een land, haar taal en cultuur te gaan ontdekken.

Ondertussen is het half 6 geworden en is het tijd om mijn zoontje op te halen bij de oppas. Zodra ik daar aankom zie ik hem al lachend achter de ruit zitten, vol verwondering kijkend naar de miljoenen sneeuwvlokjes die naar beneden dwarrelen. Op weg naar huis kan hij maar niet stoppen met brabbelen tegen de sneeuwvokjes die tegen de autoruit aan zweven. Thuis gekomen ga ik toch maar niet meteen naar binnen, ik ga met de kleine man door de sneeuw heen banjeren en laat hem kennis maken met het fenomeen sneeuw, iets dat hij in zijn jonge leven nog nooit bewust had meegemaakt. Stiekem is het winterweer dan toch wel weer leuk, zeker als je de kleintjes zo ziet genieten.

Zal ik daar morgenochtend weer aan denken als ik mezelf een weg heb gebaand door de sneeuw en spekgladde tegels heb overwonnen met een dikke jas, handschoenen, shawl om mijn nek en muts op mijn hoofd, mijn auto van ijs sta te ontdoen wetende dat het 2 uur later weer opnieuw is aangevroren ? Het antwoord zal zich laten raden. NEE !! Ik ben en blijf een Nederlander en ik wil kunnen blijven zeuren dat dit weer echt niets voor mij is !

Tot de volgende StuBlog, je mag gerust een berichtje achter laten .

Stulango, Moving Cultures – Marvin van Dongen

INTRODUCTION

We’re online now for just over a month with a small part of the website of Stulango, Moving Cultures and I think it’s about time to introduce myself to all of you now. Like most visitors of my website, I am an ambitious person that wants to enjoy life to the fullest, which in easy words means that I want to make the most out of my personal life and professional career. So why don’t combine this by working in a field that attracts my interest both personally and professionally?

Travelling, learning languages and meeting new cultures, 3 important activities that have dominated my life so far. After attending a language course in Madrid, Spain I was absolutely sure to get the world to know the phenomenon of language travelling. In a short period of time you gain so many new impressions that you might be overwhelmed by it, but after adapting to your new environment you will realise that life anywhere in the world offers you new options and possibilities. It’s there to grab for you, so go for it !

After having travelled to different parts of the world I discovered some key similarities between all different cultures. One of them is the incredible passion in showing the others what their culture has to offer, being proud of their heritage. Due to globalization many cultures in the world get mixed which offers numerous new chances for everyone, however, it’s great that there are still people protecting their own culture and are willing to teach others about it.

I will post a new blog each week discussing general and cultural topics that passed that week. Feel free to leave a comment or to let others know about the topic of that week.

Marvin van Dongen – Stulango, Moving Cultures.